تربچه

کاربر ساده
  • تعداد ارسال ها

    8
  • تاریخ عضویت

اعتبار در سایت

100 Excellent

درباره تربچه

  • درجه
    کاربر عادی
  • تاریخ تولد تعیین نشده
  1. منم که اصا آدم حساب نمی کنین:39:
  2. ممنون بابت نقد نقد خیلی خوبی بود در رابطه با بخش گرافیک، بازی های سبک Survival Horror اکثرا از گرافیک پایینی برخوردار هستند و بیشتر به مقوله های صداگذاری، گیم پلی و داستان توجه شده
  3. به نظر خودت خیلی کم نیست، وقتی یه بازی ای تحلیل می کنی باید ریز به ریز نکته های بازی رو در نظر بگیری، که معمولا یه بازی 10 ها برابر بیش تر از این نکته داره .... برای این که با سبک تحلیل بازی ها بیش تر آشنا بشوید، پیشنهاد می کنم مقالات سایت کالبد شکافی بازی های رایانه ای را مطالعه کنید تحلیل بازی چند برابر سخت تر از نقد یه بازیه ... مقاله مشکلات فراوانی داره، علائم نگارشی به درستی به کار نرفته ( در پایان هر جمله باید از نقطه استفاده بشه و شما از 3 علامت تعجب استفاده کردید. از کلمات تکراری مثل میشود بار ها استفاده کردید و در ضمن "میشود" باید به صورت می شود نوشته شود "به نام خدا" برای انشا است و در مقاله های رسمی نباید از آن استفاده شود مقاله جایی برای احوال پرسی نیست که بگی : سلام، خوبی، چطوری و ... مقدمه یکی از ارکان مهم مقاله نویسی و اگه مقدمه جذاب باشه خواننده مقاله رو می خونه وگرنه صفحه رو می بنده ...، که مقدمه ی شما بسیار سطحی و ساده می باشد شما در بعضی جاها بازی رو اسپویل کردید، بهتر بود در ابتدای مقاله می نوشتید خطر اسپویل شدید در آخر منتظر کار های قوی تر و بهتری از شما هستیم
  4. تربچه

    Mortal Kombat یا Street Fighter

    نه اتفاقا خیلی هم مناسبه؟ مشکلیه؟! مورتال کمبت بازی خوبیه ولی تمام ضعفاشو زیر گرافیک خودش مخفی کرده و گیمر های فعلی که همه ظاهر بین و گرافیک پسند ... در حالی که استریت فایتر هنوزم که هنوزه از گرافیک فانتزی برخورده و پیش رفتی در زمینه ی گرافیکی درش دیده نمی شه ولی از نظر سطح مبارزات مورتال کمبت به جدیت یکی از ضعیف ترین فایتینگ هاست و رسیدن به مکانیزم های استریت فایتر باید تو خواب ببینه (فقط خشونت)، تو سبک مبارزه ای که فعلا تیکن و استریت فایتر و dead or alive خیلی بهتر از مورتال عمل کردن، حالا یه سری بازی های ناشناخته ی دیگه تو سبک مبارزه ی هست که رو دست اینا هم زده ... این مشکل فقط تو کشور عزیز ما اینطوریه و گیمر های به ظاهر حرفه ای ما عاشق مورتالن، چیزی که در دنیا عکسش شاهد هستیم، متای تمام نسخه های استریت فایتر بالاتر از مورتال شده و در ضمن از نظر فروش هم فروش استریت فایتر 4، 2 برابر مورتال کمبت اکس بوده، کلا خودم از مورتال خوشم می آد ولی باید قبول کرد، مورتال نمی تونه به اینا برسه ...
  5. تربچه

    Mortal Kombat یا Street Fighter

    خب دیگه بگید طرفدار Mortal Kombat یا استریت فایتر؟ اول از خودم شروع می کنم استریت فایتر ... شروع کنین
  6. به نام خدا در سال ۲۰۰۲ بود که اولین نسخه ی سری پرطرفدار بازی SC منتشر شد، گیم پلی جذاب ، داستان پر محتوا و پیچیده و صدای بی نظیر سم باعث شد که نگاه بسیاری از منتقدان و گیمران به این بازی جلب شود. پس از این شرکت سازنده تصمیم گرفت که دومین نسخه را منتشر کند، بعد از ۲ سال در سال ۲۰۰۴ یوبیسافت عنوانی جدید با نام Pandora Tomorrow روانه ی بازار کرد که با استقبال خوب مردم روبرو شد. بعد از آن چند نسخه ی دیگر نیز منتشر شد، محبوب ترین نسخه ی این IP در سال ۲۰۰۶ با نام SC: Double Agent منتشر شد. بعد از گذشت ۴ سال نسخه ی جدیدی با نام Conviction وارد بازار شد که این نسخه نتوانست موفقیت های گذشته را دوباره تکرار کند، در این نسخه به جای یک بازی مخفی کاری با یک بازی اکشن روبرو بودیم که زیاد چنگی به دل نمی زد. جدید ترین نسخه ی این سری با نام Black list با کش و قوس های فراوان در سال ۲۰۱۳ منتشر شد که نکات منفی و مثبت ریز و درشتی در آن دیده می شود که ما در ادامه به نقد آن می پردازیم. نام بازی : Tom Clancy’s Splinter Cell Blacklis سازنده و ناشر بازی : یوبیسافت مونترال تاریخ انتشار : ۲۰۱۳ پلتفرم ها: PS3 . PC .3 XBOX360 سبک : اکشن مخفی کاری سوم شخص داستان:داستان بازی از آنجا شروع می شود گروهی که خود را مهندسین می نامند با هدف ترک نیرو های نظامی کشور آمریکا از دیگر کشور های جهان اقدام به تهدید این کشور می کنند، این گروه اعلام می کند که هر هفت روز یک بار به منطقه ای در آمریکا حمله کرده و آن جا را با خاک یکسان کنند، اما آیا رئیس جمهور آمریکا شرایط آن ها را قبول خواهد کرد، پاسخ منفی است، ایشان سم فیشر را احضار کرده و به او دستور می دهد که قبل از این که هفت روز به پایان برسد مقر گروه (مهندسین) را پیدا کرده، رئیس آن را کشته و این گروه را منهل کند. سم فیشر گروهی متشکل از ریچارد، بریگس و گریم درست می کند تشکیل می دهد (لازم به ذکر است که بگوییم این گروه توسط رئیس جمهور و سازمان CIA رهبری می شود) ، پس از تشکیل گروه، سم و یارانش متوجه می شوند که رئیس این گروه تروریستی فردی به نام مجید صدیق است که در نوع خودش بسیار جالب است، داستان این بازی تشابهی با فیلم “اره” دارد. در آخر باید بگویییم که داستان این بازی کلیشه ای است اما نویسنده با حفظ کردن تم سیاسی این بازی داستانی پر محتوا، زیبا و پیچیده خلق کرده است. گیم پلی: یکی از ویژگی های مثبت بازی، گیم پلی بازی است. در بازی شما با یک گیم پلی زیبا، لذت بخش و سرگرم کننده طرف هستید که می تواند شما را ساعت ها سرگرم کند، شما در بازی می توانید مراحل را به ۳ حالت Ghost, Panther, Assault به پایان برسانید. در حالت Ghost شما بدون کشتن کسی ماموریت را انجام می دهید، در حالت Panther شما بی سر و صدا فرد را به قتل می رسانید و در حالت Assault همانطور که از اسمش پیداست با سر و صدا مثل یک ابر قهرمان دشمنان را به دیار باقی خواهید فرستاد. این بازی بر عکس بازی Hitman Absolution است، Black List به ریشه ی خود بازگشته اما Hitman Absolution نه تنها موجب تکرار مووفقیت های گذشته نشده بلکه طرفداران خود را نیز نا امید کرده است، در نسخه های قبلی این عنوان شاهد بودیم که با چند شلیک ساده دشمنان متوجه حضور شما می شدند و شما را می کشتند اما در Absolution شما مجبورید که دشمنان را بکشید و گرنه به راحتی مراحل را به اتمام نخواهید رساند. دیگر بس است بهتر است به نقد ادامه دهیم! در این بازی هر چیزی حکم وسیله ای مرگبار برای سم را دارد، شما در بازی با انواح سلاح ها، نارنجک ها و هر چیزی که برای کشتن مورد استفاده قرار بگیرد در اختیار دارید، گجت های بسیاری در بازی وجود دارد، هر کدام از این گجت ها می تواند کمک شایانی در پیشبرد بازی به شما بکند مثلا تصور کنید دشمنی در جلویی دری نشسته و از جایش تکان نیز نمی خورد حال اگر برویم ۱ گلوله حرامش کنیم که دیگر بازی اکشن می شود با استفاده از گجتی که از خود صدایی تولید می کند او را به سمتی کشانده و خود از در رد می شویم. امروزه شخصیتی جدید بر روی کار آمده، اسم این شخصیت با وفا، نجیب و متدین سگ است بله سگ!! یکی از چالش های بازی سگ است، سگ ها بوی شما را احساس کرده و آن قدر پارس می کنند تا دشمنان متوجه حضور شما شوند خوب است بدانید که قال گذاشتن این سگ ها کار بسیار سختی است، این قدر گفتیم سگ، سگ در سگ شد. از سگ های بازی که بگذریم می رسیم به مراحل co op بازی. در این مراحل شما می توانید مرحله را با کمک دوستتان پیش ببرید که کاری بسیار لذت بخش است، شخصیتی که برای مرحله ی co op در نظر گرفته شده است بریگس است که شخصیت پردازیش در یک کلمه افتضاح است و یکی از نکات منفی بازی به شمار می رود. حال حتما بعد از مطالعه ی این بخش دریافتید که بازی از گیم پلی بسیار غنی برخوردار است. گرافیک بازی: سازندگان بازی طبق سنت همیشگی خود، بازی را با موتور Unreal Engine ساخته اند. اینبار سازندگان بازی SC:BL را با موتور Unreal Engine 2.5 ساخته اند که گرافیکی خوب را به نمایش می گذارد اما گرافیک این بازی به بازی هایی نظیر Crysis 3 و battlefield 4 نمی رسد البته سازندگان بعضی از قابلیت های این موتور را ارتقا بخشیده اند. جزئیات بازی بسیار بالا است. محیط مراحل بازی نیز بسیار گسترده است و در بعضی مواقع ممکن است در آن گم شوید! محیط مراحلی از بازی که در ظهر ها و صبح ها اتفاق می افتد از کیفیت خوبی برخودار است اما به کیفیت مراحل که در شب اتفاق می افتد نیست. با این که این بازی برای نسل هشتم منتشر نشد اما چهره ی شخصیت ها با استفاده از قابلیتی جدید بسیار طبیعی به نظر می رسد. نورپردازی و سایه گذاری بازی بسیار زیبا کار شده است اما سایه گذاری در شب بسیار زیبا تر از سایه گذاری در روز است. در کل جزئیات و نورپردازی بازی بشدت زیرکانه و با دقت کار شده است که باید به سازندگان آفرین گفت. صداگذاری: یکی از جدی ترین نکات منفی بازی صداگذاری سم است، مایکل آیرون دیگر صدا پیشه ی سم نیست. یوبیسافت در این باره می گوید که بازی SC:BL دارای صحنه های هیجان انگیز و دیالوگ های سنگین است که مایکل دیگر از پس آن ها بر نمی آید. اریک جانسون صداپیشه ی سم در بلک لیست است که از حق نگذریم بسیار خوب از پس آن بر آمده البته کیفیت آن به صدای بسیار زیبای مایکل نمی رسد. صدا های دیگر شخصیت ها عالی کار شده و چهره ی شخصیت ها به صدایشان بسیار شبیه است، صدای شلیک اسلحه ها و پارس سگ ها نیز عالی است. گفت گوی میان سربازان بسیار زیبا است. در نتیجه تنها مشکل در قسمت صداگذاری بازی عوض شدن صدای سم است و مشکلی دیگر به چشم نمی خورد. بازی SC:BL پس از ۳ سال بازگشت و به ما مزه ی یک مخفی کاری خوب را چشاند، به طرفداران سبک مخفی کاری پیشنهاد می کنم که این شاهکار را به هیچ وجه از دست ندهند. نمرات بازی : گیم پلی : 9/10 صداگذاری: ۹/۱۰ گرافیک : 8/۱۰ داستان :8.5/۱۰ نمره ی نهایی : 9=۱۰ نکات مثبت: هوش مصنوعی خوب- گیم پلی عالی-داستان جذاب-صداگذاری بسیار زیبای شخصیت ها_ طراحی عالی محیط _مخفی کاری خوب نکات منفی:عوض شدن صدای سم، باگ های بی شمار بازی، عدم تعادل در هوش مصنوعی بازی منبع: Rasagame.ir
  7. تربچه

    بیایید بترسیم | نقد و بررسی Outlast

    در چند ساله ی اخیر بازی های ترسناک زیادی عرضه شدند که تعداد اندکی از آن ها توانسته حس ترس را به بازیبازان انتقال دهد، سازندگان به جای این که به عنصرهای ترسناک اهمیت دهند بیش تر توجه خود را روی اکشن بازی می گذارند و یک بازی اکشن خلق می کنند تا یک عنوان ترسناک، وقتی که شرکتی بزرگ همانند Capcom با پشتیبانی های میلیونی از استدیو های خود عنوان های ضعیفی مثل Resident Evil 6 را منتشر می کند از استدیو کوچک و بی تجربه ی Red barrels می توان چه انتظاری داشت. با همه ی این ها عنوان Outlast هم عرضه شد ولی پرسش اصلی اینست که این عنوان توانست خونی تازه به رگ های سبک ترس تزریق کند یا نه؟! نام: Outlast سبک: Survival horror پلتفرم ها: pc, xbox one, ps4 سازنده: Red barrels ناشر: Red barrels انجین بازی: آنریل انجین ۳ صدایی دلهره آور: اصولا لازمه ی یک بازی ترسناک بخش صداگذاری آن است که می توان گفت ۷۵ درصد ترس یک بازی مربوط به صداگذاری آن می شود و انصفا بهترین بخش بازی Outlast صداگذاری آن است، به قول قدیمیها از شیر مرغ تا جون آدمی زاد فقط صدا تو این بازی دیده می شه! از صدای جیغ تا شکسته شدن استخوان و صدای (زجه)ی بیماران روانی به گوش می رسد، حتی بعضی مواقع می توانید صدای خود مایلز (کارکتر بازی) که از شدت ترس نفس نفس می زند را بشنوید که واقعا زیباست. باور کنید چیزی که در بازی شما را می ترساند چهره ی یک زامبی ترسناک نیست بلکه همین صداهای لعنتی است که آدرنالین خون شما را چند برابر می کند. در آخر باید گفت که صداهایی که در بازی به کار رفته اند بیانگر وجود یک تیم حرفه ای در بخش صداگذاری است. گول ظاهر ترسناکش را نخورید، قلپ پاکی دارد! یک بخش متوسط، یک داستان متوسط: داستان بازی بسیار سر راست می خواهد یک هدف مشخص را به ما بفهماند و کشش زیادی ندارد. در همان اول بازی مایلز را در حال رانندگی می بینیم که از جاده ای تاریک و البته ترسناک در حال گذشتن است، پس از مدتی کوتاهی به تیمارستان مورد نظر می رسد و از همان وقتی که وارد حیاط تیمارستان می شود انسانی را در طبقه ی بالا می بیند، اما پس از مدت نسبتا کوتاهی از پنچره دور می شود و چراغ را خاموش می کند در همین هنگام است که مایلز می فهمد اتفاقاتی در حال افتادن است و وقتی که وارد تیمارستان می شود متوجه می شود که بله! از همان ابتدای بازی روانی به شما حمله می کند و مایلز بارها آرزوی مرگ می کند و وقتی که از دست آن موجود رها می شود تصمیم گرفت که فورا تیمارستان را ترک کنید ولی در این موقع حس کنجکاوی اش گل می کند و برای فهمیدن حقایق نهفته در تیمارستان شروع به کنکاش در آنجا می کند و ……….. . داستان بازی چنگی به دل نمی زند ولی حداقل برای یک عنوان مستقل ۵،۶ ساعته بد نیست، البته باید توجه داشت که این اولین ساخته ی استدیو Red barrels و باید به همین داستان هم احترام بگذاریم و سطح توقعمان را پایین بیاوریم. کدوم احمقی جرعت عبور از این روانی را دارد؟! یا برو یا بمیر: اصولا یک رسمی شده در بازی سبک ترس یک عدد شاتگان زیبای رنگارنگ به شما می دهند و می گویند بفرما هر چی عقده از زندگی دارید روی این زامبی های بدبخت پیاده کنید، خوشبختانه Outlast از این قاعده مستثناست. در این عنوان دیگر خبری از سلاح های متنوعی نظیر کلاشینکف یا یک آر پی جی نیست، شما برای پیش برد بازی تنها می توانید از دشمنان فرارکنید، فرار کنید و فرار کنید، دیگر خبری از درگیری های تن به تن نیست. تنها سلاح مایلز، دوربینش است که می توانید با آن در مکان های تاریک دشمنان را بهتر تشخیص دهید، از شانس بد مایلز دوربینش از این چینی هاست و زود شارژ خالی می کند اما بازهم خوبه باطری هایی در سوراخ سمبه های بیمارستان پیدا می شود. گیم پلی بازی به طرز دیوانه کننده ای جذاب است. یکی از نکاتی که در طول بازی کمک شایانی به شما می کند این است که می توانید با فشردن دکمه ی Qدر هنگام دویدن پشت سرتان را نظاره کنید تا ببینید که یک روانی شما را تعقیب می کند یا خیر. برای پیش برد مراحل به طور کلی ۲ راه وجود دارد، یکی این که دلتان را به دریا بزنید و همینطور بدوید و بدوید و آدرنالین ترشح کنید یا این که در کمدی، گاوصندوقی، سطل آشغالی، … مخفی شوید تا مهاجم بی خیال شما شود البته به این نکته هم توجه داشته باشید که بیماران این تیمارستان به طور کامل عقل خودشان را از دست ندادند و تا پدرتان را در نیاورند بی خیال نمی شوند! هر جایی هم که باشید باز دنبالتان می گردند که اگر شما را پیدا کنند، باید گفت: انا لله و انا الیه راجعون!! با زدن کلید های R و E می توانید کج یا به قول معروف خم شوید. در کل می توان گفت که گیم پلی این عنوان بسیار روان می شود و یکی از برترین گیم پلی های چند نسل اخیر را ارائه می دهد. جیگریه واسه خودش!!! یک تیمارستان متروکه یا یک انجین متروکه: وقتی حرفی از بازی های مستقل زده می شود اولین چیزی که به ذهن آدم خطور می کند یک گرافیک کم افت و خیز و محیطی با جزئیات کم است. Outlast با این که گرافیک متوسطی را یدک می شود ولی باز هم در برابر هم سبکانش بسیار خوب عمل کرده است. بازی با موتور گرافیکی آنریل انجین ۳ تولید و طراحی شده است که بازی های بزرگی مثل سری بتمن و گیرز آف وار که در سبک خودشان کم نظیر هستند ساخته شده است اما دیگر جایی برای این موتور وجود ندارد چرا که نسخه ی ۴ این انجین منتشر شده و مدت زیادیست که مورد استفاده قرار گرفته است. سازندگان ضعف های گرافیکی خودشان را زیر سایه ها پنهان کرده اند که نباید توقع زیادی از یک استدیو کوچک داشت در ضمن باید خاطر نشان کرد که بیش تر محیط های بازی بسته است اما با این همه فریم ریت بازی بسیار بد است و می تواند کمی هم آزار دهنده باشد که نشان از کم کاری سازنده بر روی این بخش است، تنها نکته ی مثبت بازی این است که وقتی به دری می رسید مایلز دست خود به چارچوب در می کشد که بسیار زیباست ولی باز هم نمی توان از شخصیت پردازی افتضاح کارکتار های منفی چشم پوشی کرد. باید بگوییم که بعد از داستان یکی از بخش های مضخرف بازی همین گرافیک است. بدون شرح نتیجه گیری: اگر می خواهید یک گیم پلی متفاوت ۶ تا ۸ ساعته با یک گرافیک متوسط را تجربه کنید outlast بهترین گزینه است. نکته ای هم برای دوستانی که از بازی های ترسناک می ترسند گفته باشم که اگر صدای اسکیپر را قطع کنید ۹۹ درصد از ترس این بازی به طور خودجوش رفع می شه! نکات مثبت: صدا ها و افکت های بسیار زیبا، گیم پلی بسیار جذاب و نفس گیر نکات منفی: گرافیک کم با جزئیاتی کم تر، داستان آبکی، پایان بد و شخصیت پردازی بدتر صداگزاری: ۹٫۵ داستان:۶٫۵ گرافیک:۷ گیم پلی:۸٫۵ نمره ی نهایی:۷ مدیران محترم اگه جای مناسبی نقد منتشر نکردم، خودتون زحمت انتقالش رو بدین منبع: rasgame.ir
  8. پیام های خصوصیتون رو چک کنید

  9. اولین امتحان رو شروع می کنیم

  10. الان ازتون امتحان میگیرم

  11. سلام

    متوجه شدم

  12. بنده هم می خوام به عنوان تحریریه خدمت کنم سابقه ی نویسندگی نیز دارم ...